هر غدير دلهايمان علي گونه به سوي آسمان اوج مي گيرد و شيعه ي علي بودن همچون تاج افتخاري بر تاركمان مي درخشد اما آيا علي را شناخته ایم آیا علی فقط با غدير و با رمضان معنا دارد يا تاريخ با عليمعنا می گیرد ؟
اصلا يادمان هست كه علي را در كدامين گوشه تاريخ تنها گذاشته ایم ؟
وجود مقدس حضرت امیرالمومنین علی (ع) حجیم تر از آن است که در باور زمان و مکان بگنجداین واقعیت را از زبان مقدس و مبارک خودشان در نهج البلاغه می شنویم، ایشان در فاصله ضربت خوردن تا شهادت یعنی در فاصله چهل و چهار یا چهل و پنج ساعت آخر زندگیشان فرموده اند(خطبه صد و چهل و هفتم): غدا ترون ایامی و یکشف لکم عن سرائری ؛ فردا مرا خواهید شناخت و اسرار من برای شما کشف خواهد شد. این مطلب با عظمت را حتی مسیحیان، مخصوصاً دانشمندان معروفشان بیان کرده اند مانند جبران خلیل جبران، میکائیل نعیمه، جرج جرداق مسیحی.
آنها با اینکه مسیحی هستند از شیفتگان واقعی مولا می باشند. جبران خلیل جبران می گوید: من نمی دانم چه راز و سری است که افرادی پیش از زمان خودشان به دنیا آمده اند مولا علی(ع) از همان افرادی است که آن مردم جاهل قدر و منزلتش را ندانستند، علی(ع) برای زمان خودش خیلی زیاد بود و کلاً در هر زمان علی (ع) برای زمان خودش خیلی زیاد است
. آری ِ او که تك مصرع زيباي بشريت بود كه هيچ كس نتوانست مصرع دومي براي او بياورد به بهانه ي غدير چند بيتي براي مولايم گفته ام كه تقديمتان مي كنم هر چند كه پاي ملخي است به درگاه سليماني مولا:
تو تك سوار جاده ي عشقي خدا مي داند
نشان به آن نشان كه نياورد دگر مثالت را
بيا بگو كجا مردانگي گم شد
بگو كه تا پر كنم از گل دهانت را
زمان ما مملو جور است يا مولا
بيا بكوب به فرق زمان ذوالفقارت را
زمان ما چون تويي طلب دارد
بيا مپوش رخ و بنماي جمالت را
تو چون حديث مفصل بخواندي از حرفم
درنگ نكن بيفروز شمع بيت مالت را
تنور داغ هوا سوخته هستي ما را
بدم درون تنور دل بانك اذانت را
به چاه ناله نكن از زمانه ي بي رحم
نعوذ بالله نسوزد استخوانت را
اگر كه زود نيايي امير مومن ها
هراس ز روزي كه نيابي دگر مومنانت را
|
+| نوشته شده توسط
فرانک خجسته طاهری در چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387
|